Dobre witrynyNagrzewnice, Klimatyzacja Na pamiatkę, że w czasie wojny się urodził),
Dobrze, mój Tadeuszu, żes się dzis nagodził
Do domu, własnie kiedy mamy panien wiele.
Stryjaszek mysli wkrótce sprawić ci wesele;
Jest z czego wybrać; u nas towarzystwo liczne
Od kilku dni zbiera się na sady graniczne
Dla skończenia dawnego z panem Hrabia sporu;
I pan Hrabia ma jutro sam zjechać do dworu;
Podkomorzy już zjechał z żona i z córkami.
Młodzież poszła do lasu bawić się strzelbami,
A starzy i kobiety żniwo ogladaja
Pod lasem, i tam pewnie na młodzież czekaja.
Pójdziemy, jesli zechcesz, i wkrótce spotkamy
Stryjaszka, Podkomorstwo i szanowne damy".
Pan Wojski z Tadeuszem ida pod las droga
I jeszcze się do woli nagadać nie moga.
Słońce ostatnich kresów nieba dochodziło,
Mniej silnie, ale szerzej niż we dnie swieciło,
Całe zaczerwienione, jak zdrowe oblicze
Gospodarza, gdy prace skończywszy rolnicze.Na spoczynek powraca. Już krag promienisty
Spuszcza się na wierzch boru i już pomrok mglisty,
Napełniajac wierzchołki i gałęzie drzewa,
Cały las wiaże w jedno i jakoby zlewa;
I bór czernił się na kształt ogromnego gmachu,
Słońce nad nim czerwone jak pożar na dachu;
Wtem zapadło do głębi; jeszcze przez konary
Błysnęło jako swieca przez okienic szpary
I zgasło. I wnet sierpy gromadnie dzwoniace
We zbożach i grabliska suwane po łace
Ucichły i stanęły: tak pan Sędzia każe,
U niego ze dniem kończa pracę gospodarze.
"Pan swiata wie, jak długo pracować potrzeba;
Słońce, Jego robotnik, kiedy znidzie z nieba,
Czas i ziemianinowi ustępować z pola".
Tak zwykł mawiać pan Sędzia, a Sędziego wola
Była ekonomowi poczciwemu swięta;
Bo nawet wozy, w które już składać zaczęto
Kopę żyta, niepełne jada do stodoły;
Ciesza się z nadzwyczajnej ich lekkosci woły Odslaniajac ramiona i labedzia szyje.
W takim Litwinka tylko chodzic zwykla z rana,
W takim nigdy nie bywa od mezczyzn widziana:
Wiec choc swiadka nie miala, zalozyla rece
Na piersiach, przydawajac zaslony sukience.
Wlos w pukle nie rozwity, lecz w wezelki male
Pokrecony, schowany w drobne straczki biale,
Dziwnie ozdabial glowe, bo od slonca blasku
swiecil sie, jak korona na swietych obrazku.
Twarzy nie bylo widac. Zwrocona na pole
Szukala kogos okiem, daleko, na dole;
Ujrzala, zasmiala sie i klasnela w dlonie,
Jak bialy ptak zleciala z parkanu na blonie
I wionela ogrodem przez plotki, przez kwiaty,
I po desce opartej o sciane komnaty,
Nim spostrzegl sie, wleciala przez okno, swiecaca,
Nagla, cicha i lekka jak swiatlosc miesiaca.
Nocac chwycila suknie, biegla do zwierciadla;
Wtem ujrzala mlodzienca i z rak jej wypadla
Suknia, a twarz od strachu i dziwu pobladla.
Jestem terapeutką i nauczycielką jogicznego masażu tajskiego, indonezyjskiego, tajskiego masażu stóp i tajskiego masażu ziołowego z kilkunastoletnim doświadczeniem. Wykonałam ponad dziesięć tysięcy zabiegów i wyszkoliłam w trybie indywidualnym w Tajlandi